Linda Nochlin

‘Why Are There No Great Women Artists?', vroeg Linda Nochlin zich in 1971 af. Die waren er wel, denk aan de schilderessen Sofonisba Anguissola, Artemisia Gentileschi en onze ‘eigen' Judith Leyster, maar te weinig en zij werden in de bestaande patriarchale kunstgeschiedenis niet opgemerkt of onderbelicht.

Nochlin stelde niet alleen deze vraag, maar zij is de eerste geweest die in haar latere publicaties systematisch aandacht schonk aan kunstenaressen. Onder meer in de tentoonstelling Women Artists 1550-1950, die zij in 1976 met Ann Sutherland Harris voor het County Museum in Los Angeles samenstelde.

In Nederland

In 1978 werd het onderwerp in Nederland opgepikt door een werkgroep van de net opgerichtte Stichting Vrouwen in de Beeldende Kunst (SVBK). De stichting wilde de culturele bijdrage van vrouwen op het gebied van beeldende kunsten zichtbaar maken en hun emancipatie bevorderen.

De tentoonstelling die de werkgroep samenstelde vond plaats op twee locaties. In De Appel (Amsterdam) waren performances, video's en films te zien. In het Haags Gemeentemuseum werden traditionele media getoond naast video's en installaties.

Marlita Halbertsma, een van de leden van de werkgroep, publiceerde verscheidende malen over het onderwerp, o.a. met Feministische kunst - een verkennende inleiding, Feminisme en beeldende kunst. Een overzicht en Feministische kanttekeningen bij de Dokumenta 6.

Spin-off

Naast vrouwelijke kunstenaars, feminisme en kunst, en feministische kunst is er de afgelopen twintig jaar ook belangstelling ontstaan voor gender in de kunst. En uiteraard is er steeds meer aandacht voor de vrouwelijke kant in de geschiedschrijving van het eigen vakgebied getuige de promotie van Yvette Marcus-de Groot in 2003 met Kunsthistorische vrouwen van weleer: de eerste generatie in Nederland vóór 1921.